तर, नेपालमा यौन व्यवसाय नहुने भन्ने कुरा सत्य होइन। विभिन्न सहरहरूमा यस प्रकारका काम लुकीछिपी भइरहेका छन्। यसले यौनकर्मीहरूलाई शोषण, हिंसा र स्वास्थ्य समस्यामा फसाउन सक्छ। कानुनी रूपमा अवैध रहेको यो पेसामा संलग्नहरूले प्रशासनिक दमन र सामाजिक विभेद भोग्नुपर्छ। यस समस्यालाई हल गर्न नसक्दा यसलाई वैध बनाउने कुरा थप चुनौतीपूर्ण बनिरहेको छ।
विश्वका केही देशहरूमा यौन व्यवसायलाई कानुनी मान्यता दिइएको छ, जस्तै नेदरल्याण्ड्स, थाइल्याण्ड, जर्मनी, न्यूजिल्याण्ड, र अष्ट्रेलिया। ती देशहरूमा यौन व्यवसाय नियमन गरिन्छ र व्यवसायीहरूले दर्ता गर्न सक्छन्।
नेपाल र छिमेकी राष्ट्रहरू भारत, पाकिस्तान, श्रीलङ्का र बङ्गलादेशमा यौन व्यवसाय अवैध छ, तर यी सबै देशहरूमा यस व्यवसायको अस्तित्व छ। नेपालमा यो पेसा समाप्त गर्नका लागि बहस भइरहेका छन्, तर यो सम्भव भएको छैन। स्वास्थ्य दृष्टिकोणले लुकीछिपी यौन कार्यले यौनजन्य रोग फैलाउने जोखिम बढाइरहेको छ। यदि यसलाई नियमन गरियो भने, यौनकर्मीहरूको स्वास्थ्य परीक्षण र सुरक्षित यौन सम्पर्कको व्यवस्था गर्न सकिन्छ।
यौन व्यवसायलाई पर्यटनको रूपमा व्यवसायीकरण गर्ने तर्क पनि उठेको छ। नेपाली कांग्रेसका प्रमुख सचेतक श्याम कुमार घिमिरेले यस विषयमा विचार व्यक्त गरेका छन्। उनले यौन व्यवसायलाई पर्यटनको अंश बनाएर मुलुकको आर्थिक विकासमा सहयोग पुर्याउनुपर्ने भनाइ राखेका छन्। यस अभिव्यक्तिलाई संसदभित्र र बाहिर चर्को आलोचना भइरहेको छ, र सांसदहरूले यसलाई अमर्यादित र आपत्तिजनक मानेका छन्।
