२२ असार २०८२, आईतवार
कुनै समय बैंकको आकर्षक जागिर र लन्डनको बसाइलाई पन्छाएर एक युवा अहिले काठमाडौँको मुटु मानिने दरबारमार्गमा बसेर सिस्नु बेचिरहेका छन् भन्दा धेरैलाई अपत्यारिलो लाग्न सक्छ। तर, नुवाकोटका युवा उद्यमी कृष्ण बहादुर स्याङ्तानले यही अपत्यारिलो कामलाई आफ्नो पहिचान बनाएका छन्। उनले कृषि कर्मलाई सम्मानको पेशा बनाउँदै धेरैका लागि प्रेरणाको स्रोत बनेका छन्।
दरबारमार्गस्थित रैथाने कृषि हाटबजारमा भेटिने कृष्ण बहादुर गर्वका साथ भन्छन्, “बैंकमा काम गर्ने र लन्डन बस्ने मान्छेले सिस्नु बेचिरहेको छ। काम सानो ठूलो हुँदैन। विदेश गएर भाँडा माझ्नु र देशमै बसेर कृषि गर्नुमा के फरक छ र? मलाई आफ्नो काममा गर्व छ।” उनको यो भनाइले विदेश पलायन हुन लामबद्ध हजारौं युवाहरूलाई एकपटक सोच्न बाध्य बनाउँछ।
कुनै बेला “गरिबको खान्की” भनेर हेला गरिने सिस्नुलाई कृष्णले काठमाडौँको सम्भ्रान्त बजारमा पुर्याएका छन्। उनको प्रयासले सिस्नुप्रतिको परम्परागत सोच बदलिँदै गएको छ। “हिजो हाम्रा बाबुबाजेले छाक टार्न खाएको सिस्नु वास्तवमा पोषण र औषधीय गुणले भरिपूर्ण रहेछ,” उनी भन्छन्, “यसले उच्च रक्तचाप, मधुमेह जस्ता रोगमा फाइदा गर्छ। गर्भवती र सुत्केरी महिलाका लागि त यो अमृत समान छ।”
आज उनकै कारण दरबारमार्गमा गाडी चढेर आउनेहरू पनि सिस्नु किन्न लाइन लाग्छन्। उनले २००० भन्दा बढी मानिसलाई सिस्नु खाने बानी बसाइसकेको दाबी गर्छन्।
प्रकाशित मिति: २२ असार २०८२, आईतवार
